ŞAŞKIN LEYLA'NIN NAZENİN ELLERİ

Eylemsel bir durağanlık,

Köknar katlarında selamlık

Aşkı hibe eden bir yakarış;

Menevişler ulu

Gövdesi çatlak

Gözleri buğulu.

Sözcüklerin çıtası yükseldi yükseleli

Daha çok sever olduk şiirleri.

Kardıkça gizemi

Endamlarımızı yitirdik

Devingen çan eğrisi ve süklüm püklüm güneş.

Buyruğu atıl bir yürek devinen akasya ağaçları.

Haşmetli çınar eğrisi

Ağaran şafakları

Elzem bir düş belki de

Düşe kalka gördüğümüz her çehrede

Saklı şiir.

Yitik tebessüm

Mahzun yakarış

Devasa bir vaveyla tok gözlü yıldızın serzenişi

Yoktan var eden İlahi Güç

Kanatlandığımız kadar esiri idik gök kubbenin.

Yandık yanalı alametifarikası aşkın

Dibe vuran her ışıkta

Kıldık yatsıyı.

Duru teninde aşkın

Ölümün dikenleri idi

Vurgun yediğimiz gecede kotardığımız

Düşler

Melun mahzun sevmiştik de

Düş irisi gözleri

Şaşkın Leyla’nın nazenin elleri.

Uğurladık da mevsimi

Gün batımı

Güz bakışı sevgilinin

Uğuruyduk oysa yalnızlığın

Dilediğimiz kadar yakardık

Yandığımızdan da çok âşıktık

Sehven yenik düştüğümüz o misafir

Ela gözlerinde yalnızlığın.