ÖZGÜR OLABİLSEYDİM KEŞKE...

Örülü bir sağanaktı adeta o damlaların vaveylası

Kundaklanan dalgalar misali

Oysaki bir zerrenin müdavimi idim

Yasım, yaşım ve telaşım

Zehrolan günde saklı

Bir kuytunun da arazı

Hükmeden kaderle iştigal sehven ölü olduğum

Ömrün açmadan solan her goncası.

Verilen emirlerdi belki de beni ayakta tutan

Özneme sinen özlemin bakracı

Latif yüreğin debdebeli nazı niyazı

İnadın hüküm süren gece ve yalnızlık

Renkleri boğan sisi gibi

Sihrine yenik düşülesi aşkın tek maruzatı

Günü b/ölen her hece

Dudağımda saklı bir gizin

Açmaya dair kapısını mutluluğun

Bakir ovalara serpilen tohum gibi

Ekip aşkı rüzgârına

Teslim olduğum zamansız bir vedanın

Hali hazırda sunduğu buse nazarında

Dokunmaksa aşka ve yüreğe

Elbet şiirdi gözümü sakındığım

Elbet hüzündü bohçamda sakladığım

Gel gör ki; kimi zaman

Gaipten gelen bir coşku ve heyecan

Yarıladığım yoldan ne miydi ardımda kalan?

Azımsanan varlığım

Kilit vurduğum yüreğin kırık sazı

Hala gülümsemeye vakıf bir sızı

Olsa da arda kalan günün neşriyatı

Bukle bukle dizeler

Titreşen imgeler kadar

Özgür olabilseydim keşke

En azından yazarken, severken

Şükürler olsun içine düştüğüm bu ateşe.