BAŞ KOYDUĞUM ÖMRÜN HASADIDIR YAZDIKLARIM

Bir rengim yok benim sadece:

Ben renklerin toplamı hazan mahsulü bir rüyayım, hafız:

Aşkla ve acıyla ve umutla dopdolu

Aştığım kıtalar misal

Aştığım coğrafyalar

Girgin ve gergindir ruhum

Her tökezlediğimde acımla yeniden

Doğduğum…

Müşkülpesendim de fazlasıyla

Ve…

Tetiklenmiş duygularımın hatırına

Biçtiğim sözcükler içilesi gam ve aşk

Yalnızlığımla dopdolu

Mütereddit yüreğimle pervazına konduğum

O bulutun…

Yetmedi o tutkunun…

Yine yetmedi, hafız

Çünkü ben s/onsuzluğun ve rüzgârın bıçkın kızıyım.

Tevekkül yüklü

Umuda dair

İşveli değil asla işinde gücünde

Latif bir tutkuyum

Arzı endam eden güne b/akıyorum da…

Aşkla ve hüzünle semiren varlığımdan yol alıyorum da…

Yâd edilesi değilim belki insanların nazarında

Ne de yâri ruhsuz gölgelerin

Yarenim yüce Rabbim

Ve devindiğim eksenim…

Miladi bir acıdır hırsız sözcüklerin

Caka sattığı

Ve de kum saati mizacımla

Açık ara farkla yaşadığım bunca aşk ve umut ve kaygı:

Acımla açtığım

Acımla solduğum

Büyüyen o devasa açı

Varsa yoksa aşkın miladı

Dolu bir silahım ben:

Bacağıma sıktığım kurşun misali şiirlerim

Nazlı mizacımla yar olmadığım birilerine nasıl da belli

Belirsiz bir sıfattan öte,

Yağdırdıkları nice zan ve içi öfke

Dolu mahlûkatlar

Manen t/aşkın ve zengin

Rengim sadece beyaz olsaydı keşke

Hali hazırda masum kalmayı becerdiğim

Bir gök kuşağıyım, ben hafız:

Dilediğince sor soruştur

Yetmedi düş peşime

Rüzgâr misali uçuşan eteklerim ve saçlarıma yağan ışığın nezdinde

Gölgeli bir yol değil baş koyduğum

Ne de olsa ben en baştan kovdum gölgemi

Bana gölge edenleri

Nasıl ki havale ettim Rabbe

Rabıtası aşk:

Mizacı umut

Yakamdan düşmediği kadar bir bulut misali

En yükseklerde gezinirim ben

Geçkin değil yaşım

Geçimsiz belki de varlığım ve mizacım

Ufkuna bandığım yasın

Berhudar rüzgârı

Yenilgi addedilen her günümse ayrı başarı

Kafa tuttuğum nice iklim nice insan

Dik başlılığımla bana sırdaş olan yalnızlığımdan

Koyuldum yola

Koyultuldu ruhum

Kovuldum da kapısından defalarca mutluluğun

Kırık olsa ne ki sazım…

Ve de dünümde kalan fildişi tuşlu piyanom

Aşkın azat edemediği bir melodi

İçimde aralıksız çalan

Soytarı yüreğimle

Her aşka düştüğümde

Kendimden kaçtığım çok mu belli, söyle hafız?

Yakalandığım aşkın çeperinde

Büyütmediğim bir çocuksa hep benimle

Ne de olsa yorgun yılların telaşıdır

Üstüme bulaşan

Çamurun da kalmaz elbet izi

Ak alnımla

Masum sevdamla

Yitik addedilsem de

Yatıya kalan bitik düşlerle

Ve işte ansızın firar ettiğim

Sökün eden hecelerle cübbemi diktiğim

Cüssem ne ki hem?

Ve şen sesimden geride kaldı mı sahi neşem?

Nazlı bir rüzgârım olsa olsa

Nazımdan kaçanların nezdinde

Hali hazırda yakalandığım bunca düşün peşinde

Bir sözcükten medet umup da yazdıklarım

Yar da etmem kalemimi durduk yere

Ne de olsa kalemimdir yüzümdeki peçe

Ve kale duvarlarımda uçuşan duygularım

Sancılı bir ömrün nidasıdır olan biten, hafız

Hem çıkmadık candan ümit nasıl ki kesilmez

Gölgemle ve sevdamla ve yalnızlığımla

Baş koyduğum ömrün hasadıdır yazdıklarım

Yankısı varsın duyulmasın sesimin ve acılarımın

Ne de olsa mühürledim ben yüreğimi

Konuş ya da konuşma sen, hafız

Sevsem bile uzaktan

İmkânsızlık ve sırlarım ve Rabbimdir bana kucak açan…