KUYU

D/işlediğimin kumpası seyrine doymak ne mümkün belki de ruhumun o anıt mezarı ve işte yüreğim ve işte sözcükler kördüğüm.

Günü küle bastım:

Külbastı iken sabıka kaydım

Zamanı da gömdüm derine bir kuyunun

Derinliklerinden firar etmek ne kelime?

Kuyunun ta kendisi zaten kendimin içinde.

Kimyası değişmiş bir mağara adeta

Magmaların ve lavında yalnızlığın

Dik alası hüznün zemheriden

Sökün etti edecek iken

Ömrün kulvarı

Sözcüklerin bulvarı

Yarım ağız sevenlerin isyanı ve inkârı

Edimlerde büyüyen kordan bir çiçek

Küskünlüğün değil zehir kusanların lanetine uzak

Kibirli değilken yalnızlığın matemine tuzak

Kuran bir gün bir an bir de ayaklarımın altından kayan

Ve işte o an:

Hani, hani, ötelenmediğim günlere kucak

Açmanın karekökü

Sözcüklerin meyan kökü

Külyutmaz yetilerinde zaaflarına yenik

Düşenlerin kırdığı tabular putperest

Ruhların kürediği yolun duyulmaz yankısı…