Vedat DÜNDAR /O KÖYÜN TAMAMI BENİMDİR !...

Orada kendini bana unutturmayan
Yoksul bir köy var benimdir...
.
.

Sokak adlarımız yoktur orada
Biz meydan demiş öyle bellemişiz
Hasan emminin evinin yolu deriz balçıklı yola
Uzaktan bağırıp çığlıklar atan
Aynı giysiler için de büyüyen çocuklar benimdir...
.

Kim bilir hangi çiçeğe konmuş bir arı
Sessizce iç çekerken
Köyün bütün kızları
Birbirinin uykusuna düşerken
Benimdir...
.

Orada ki bütün yoklar benimdir
Buğdayına yansıyan güneşin ışığı benimdir
Kışın karla kapanmış köy yolu
Hasadın tutmadığı o uzun yıllar
Açlığa doyduğum tüm zamanlar
Hepsi benimdir...
.

Ellerinde akortsuz telleri paslı, saz
Ritmsiz yarım notanın melodisiyle
Gölgesine doğru uzanarak
Yanık türküsüyle bükülmüş
O çocuk benimdir...
.

Burası benim köyümdür
Doktoru olmayan
Tanrı pusulası elinde
Ateşi kucağına almış ihtiyarlar
Ve dumanı tezek tüten bacalarıyla
Şafağı sökmeyen o ağır gecelerin tamamı
Benimdir...
.

yoksulluğu namus bellemişcesine
Olmayan gök kuşaklarına koşan kızlar
Birbirlerinden nefret etmenin gerektiğini unutmuş
Yarı gülüşünü gizlice kendine saklayan
Bir kocaya ortak olmuş bahtsız kadınlar
Benimdir...
.

Burada bütün eksik rüyalar benimdir
Heyecanı hayallerin de patlayan delikanlılar benim
Zamparalığa kuyruk sallayan köyün köpekleri
Çiçeğini bulamayan arının o iç çekişi
Hayatın alaca karanlığın da,çaresizce
Tanrı'ya yakalanan ihtiyarların tamamı
Benimdir...
.

Orada kendisini bana unutturmayan
Gözlerin de temmuz sıcaklığıyla yayla da
Kendi gök kuşaklarını çapalayan
Kızgın güneşin altında
Cehennem alevinin tadını tadan
Yüreği terli,
O güzelim köylü kadınların hepsi benimdir...
.
.

Vedat DÜNDAR