Eylül Ekinoksu

Yine sabaha az var  ,kuşlar son  yaralarımı deştikçe ağrıyor ruhum. Yıldızları masal yapan sesin yabancı gelmemeli

Kuşları okşayan ellerin çürümemeli

Eylül Ekinoksu

Yüzünü bir çay bahçesinden almaya geldim

Hüzünlü bir Eylül Ekinoksunda

Omuzlarında siyah bir hüzün

Masanın Mart tarafında sen

Eylül tarafında ben

Asla terk etmeyen

Sonbahar çiçeklerini kutluyorum

Doğu çınarı raks ediyor

Rüzgâra sarılmış sayısız elleriyle

Yüzüne gölge

Şarkıya şiir

Romana kapak oluyor doğu çınarı

Üç beş kurşuni şiir

Birkaç ölüm arasında

En harikuladeden

Sen es

Ben eks oluyorum

Yüzünü bir çay bahçesinden almaya geldiğimde

Kalbinle parlıyorsun

Yıldızlarla dolu ruhun

Ve kuşlar yükseliyor tozlu ay ışığında

Lupin tarlalarına aksediyor görüntün

Anıların yalnızlığında bekliyorsun biliyorum

İçinde  hep gündüz içimde hep gece

Dışarıda hiçbir şey var

gün tün

Hatıralarına sadakat gösteren kalbimi

Sevgiyle kucaklıyorum