SERRACIK

Şiir sözüm vardı Serra’nın babasına
Serra’nın resmini koydum karşıma
Ben resme bakıyorum, resim bana
Sevgiler saçtı tatlı yüzünden küçük Serra
Ama yazacak söz gelmiyor halen aklıma

Serracık, küçük yaşta tanıştı lösemiyle
Mücadele etti amansız düşmanıyla
Eve taşımadı hastalığı, güldü oynadı
Sevgi ve mutluluk dağıttı çevresine
Tedavinin yasaklarından yılmadı

Umutlarını yitirmedi Serra’nın ailesi
Sabırla, umutla sürdürdü tedaviyi
İnanıyorlardı ki yenecekti hastalığı
Olacaktı hasta çocukların umudu

Ama minik ayakları dayanamadı
Kemoterapinin kadrine uğradı
Serracık fizik tedaviye başladı
Engelli kardeşleriyle o zaman tanıştı

Engellilerin sevgisiyle doldu kalbi
Sonra kapak kampanyasını öğrendi 
Evindeki şişelerden başladı
Tüm sevdiklerini ortak etti
Topladığı kapaklar bine ulaştı
Teslim edemedi küçük Serracık
Yaşam savaşı son demine ulaştı

Seracık sevgiler saçtı çevresine
Sevdi sevildi, güldü güldürdü
Herkes onun için dualar etti
Ama takdir-i ilahi değişmezdi
Mevla onu herkesten çok sevdi
Onun hazırdı Cennetteki yeri
Serracık minik bir kuş olup uçtu
Onu çok seven Mevla’sına kavuştu

Kadir Tozlu
30.04.2011