MEMLEKETİM

Memleketim
Rize'ye...

" Karadeniz'in hırçın dalgalarıyla buluşan şehir
duy çığlık sesimi
ben geldim."

Memleketim
Kara sevdalım
Neresini yazsam bilmem ki
Sırtını dağlara vermiş Yolbaşı
Yeşile bürünmüş tepelerin
Koyun kuzu meleşir çayırlarında
Çağlar dereleri kendi sessizliğinde

Memleketim
Deli gönlüm
Top koştururduk çamurlu sokaklarında
Kırıp geçirirdik mısır tarlalarını
Her akşam başka şikayet
Eve gidemezdik korkudan
Akşama azar işitmek vardı
Ama uslanmazdık yaramazlıktan

Memleketim
Hayat türküm
Kış bir başka geçerdi beyazdan öte
Kardan adam yapardık kendimizden büyük
Kaydırak kaydırırdık naylon kağıtlardan
Gün boyu üst baş sırılsıklam
Morarırdı ellerimiz ayaklarımız

Memleketim
Gözümün nuru
Komşuluktan daha önemliydi insan olmak
Kapı baca açıktı tüm evlerde
Herkes birbirini tanır bilirdi
Eş dost akraba hiç fark etmez
Küslük bile en fazla üç gün sürerdi

Memleketim
Ata toprağım
Çocukluğumuz geçti her karesinde
Kimleri gördük adam gibi adam
Kara dayı, Ömer baba, dedem Mehmet
Yiğit namıyla anılırdı bizim oralarda
Kuru İsmail, Sadık, Onbaşı, Pala

Memleketim
Memleketim
Gönül bağım benim

Nazım UZUN / RİZE