KAÇ KERE

Sanma ki bu kalbim, yaz-boz tahtası,
Silsem de yerine, konmaz başkası.
Suskulaşınca bu yürek, ben açıkcası,
Öfkelendim kendime, küstüm kaç kere.

Ağladım günlerce, yaşım bitmedi,
Hayatımı verdim, sana yetmedi.
Git dedim kalbimden, aşkım gitmedi,
Yalvardım kaç gece, dinletemedim.

Tutmadım kendime, verdiğim sözü,
Çekemem demiştim, bir hayırsızı.
İçimde yüzlerce-binlerce sızı,
Kaç gece ağladım, bilsen kaç gece.

Kalbimin sesini, susturmak için,
Gönlümü sevdaya, küstürmek için.
Ayrılık rüzgarı, estirmek için,
Yeminler ettim de, bozdum kaç kere.

Saymadım kaç kere, küstük barıştık,
Ayrıldık-barıştık, buna alıştık.
Küskünlük olmasın diye, ben artık,
Kaç kere yalvardım, sana kaç kere.

Git demek istesem diyemiyorum,
Bu nasıl bir sevda, bilemiyorum.
Cesaretim yok ki, gidemiyorum,
Sen benim havam, suyum gibisin.

N. Gökhan SONSEL