GÖLGELER

GÖLGELER Gecenin ayazında,ağır adımlarla, yürüyen bir gölge, Gözlerinde, derin ve karanlık uçurumlar var. Medeniyet denen kavram,hükmünü yitirmişse, O gölge de, karanlık da, uçurumlar hep benim. Ne olduğu belirsiz vahşice cinayetler, Soygun, namus, kan davası ve de binlerce cürüm. Hepsi hayat kulvarında, uzun metrajlı film. Bu gece rüzgarlar nedense, adımı sayıklıyor, Benden başka, hiç bir kimse yok ki etrafta. Yıldızlar bulutların ardında, farlarını yakmamış, Sokak lambaları solgun, kör bir fenerle dolaşıyor ışıklar. Herkes sıcak yatağında, gecenin dört buçuğu, Ceketime sıkı sıkı sarılmış, titriyor üşüyorum. Kediler se aşk peşinde,köpekler havlamıyor. Yağmur damlalarıyla, atıyor bu gece kalbim, Yorgunluktan,bir köşeye oturdum,ayaklarım gitmiyor. Beynimin taa içinde, bir film şeridi gibi titrek, Geçmiş anılarımın, slayt gösterisi var. Sokaklar boş, caddeler ıslak, ben ise sırılsıklam, Neden ağlamıştım bilmiyorum, istemeden bu gece, Kaldırım taşlarına baktım,yerlerde gözyaşlarım var.. Anladım ki,içimdeki karanlık tamamen kaybolmamış, Göz yaşımla ıslanmış yanağımda, kurumuş o eski hatıralar Ve nedense bir mucize gibi,ben hala,ben hala yaşıyorum…. N.Gökhan SONSEL Nuri Gökhan Sonsel