Sev'ince

Hafta başıydı
Yağmur vardı
Üç oda bir salon yalnızlık
Kapı ardına kadar umut 
Gelen gideni aratmıyordu
Gelen yoktu
Giden yârdı
Yağmur vardı

Günler gelip geçiyordu
Geçmeyen şeyler de vardı
Sızı gibi
ince

Kültablası dolup boşalıyor
Kahve, sigara, umut tükeniyordu
Tükenmeyen şeyler de vardı
Acı gibi, 
derince

Yaşıyor gibi
nefes alıp-veriyordum
Verip alamadığım şeyler de vardı
Anladım ben 
gidince

Gelen gideni aratmıyordu
Gelen yoktu
Giden yârdı
Yağmur vardı

Uluyordu gece sokak köpekleri 
Penceremin camından yağmur damlaları süzülüyor
Yutkunuyordum
«Hayat zormuş» diyordum
Anlıyordum
Sevince

Hani canındım..?
Değerim yokmuş meğer
Bir şiirlik, bir mektupluk, bir selamlık
Üzülüyordum
Bilince

Hasret, avuçlarımda terliyordu
Bulduğunu sandığını kaybetmek 
Kayıp gitmesi gözlerinden
Yoruluyordu insan
Görünce

Gelen gideni aratmıyordu
Giden yârdı
Odamda her daim
Yağmur vardı
İnce
İnce...

nazım köyce