kırık bir YAĞMUR damlası..

yeryüzünün...

en nadide çiçekleri idiler

birinin kucağında yüreğim

diğerinin avuçlarında gözyaşlarım

ne kadar zamandır

 bu hallerre düçar olmuştuk bilmem

öyle değirmenlerde öğütüldüm ki

artık..

bütün gezegenler iniş yapsa da üzerime 

asla...

bir daha zerre kadar ezilmem

sizden sonra...

olmadı ki hiç sonram

bütün umutlar kayboldu

bütün ışıklar söndü

yalnızlıklar kapıma doluştu

bütün kalabalıklar tram tram

kaldı mı kalmadı bilmem akılım

bilmem o da kaç gram...

bundan gayrı

yaşamak için değil 

yaşatmak için yaşıyorum

bazen/sizl/le

bazen de sizsizlikte dolaşıyorum

arada bir şiire, sohbete bulaşıp

kızınca da eski olupta

eskimeyen ''O'' dostumla dalaşıyorum

kanayan yaralarımı onunla kaşıyorum

güzel annem...

annemin güzeller güzeli ablam

kaç zaman oldu

gölgelerinizin izine rastlayamadım

kaç an oldu

anılarınızda dolaştım adım adım

olmadı hiç bir zaman

zamansız kaldım

uçurtmalarınızla uçup

gittiğiniz o an

artık yağamıyorum

eskisi gibi..

 şıpır şıpır damla damla

her gün, her an yargılanıyorum

özlem denilen idamla

biliniz ki

artık sizinle...

bulutları avuçluyor

dua niyetine

yağmur damlasının

minicik elleri 

sizi seviyorum..

sizi çookk özledim

iki alemin gül çiçekleri

      selam ve dua ile...