Üyeler

Forumlar » Genel » Türk Şairlerimiz » Ahmet ÖZER

Yazar	Mesaj

Kurşunkalem	№: 83 Tarih: 2016-03-19 15:23 GMT
Administrators Mesaj: 113 Ülke: Turkiye	BİR BAKIŞTA Ürktü içimdeki kuşlar Bir katar kanat sesi yıkadı Haziran göğünü Yüzün bir buluta giriyordu o an Boynunu vermiştin bir çağlayana Bir tutam kırmızı saç uçuşuyordu Karanlığın parmaklarından. Gövdemiz Bir alevin rüzgârında dört nala Sesimizi gezdiren meydanlar Bir güzelliğe açıyor yelkenlerini; heyamola. Şimdi bize biçilmiş ömürleri yaşıyoruz En güzel günlerimizi bırakarak ardımızda. Ahmet ÖZER BİR KAPININ İKİ YÜZÜ Bir kapının bir yüzü gökyüzüdür Bir yüzünde ağıtı gizlidir tüm annelerin. İçerde biçilen sözcükler çınlar/süt kokan Ağızdan Bir bebek uzun yolculuğuna çıkar uykunun Ufkunda Sobanın parlayan alevleri resmini çizer Yalnızlığın İçerde sözcüklerin masalları dokuyan sıcaklığı Seferberlik trenleridir cephede kalanları Anlatan. İçerde begonyanın damarlı yaprakları Bir haritayı tamamlar Duvarda türküler içmiş bir saz salınır Akordlu telleriyle Mayıslardan fotoğraflar/yürüyen seslere Yaslanmış şiirler Saatin çalışkan yelkovanı/tembel akrep Kutsal kitabın çöl ikliminden sağılan sesi. Dışarıda çınarın dalları tarihle kucaklaşır Karanlığın ellerinden kurtulan güneşin bilge yüzü Dökülür kapının bir yüzüne Dışarda ayın karanlığı biçen ışığı/suyun Kanayan sesi Kuşların sokulgan uçuşları sirenlerin ürperten Dişleri Korkuya teslim olmuş duvarlar. Gecesefaları yaseminlerle kolkola Bir buhurdandır düşlerimizi havalandıran Dışarda bir hüzün yeli dolaşır Parmakları tokmakların tozlarında. İçerisi sevgiye akar sesimiz yettiğince Dışarısı hüzne sefer eyler düşlerimizi içerek. Ahmet ÖZER SİZDEN SONRA Önümüzde sonsuzluğu toprağın Taşları ve dikenleri ve gökyüzünü iterek Girdiğimiz düşünceden bir gölge kalıyor geride Simsiyah saçlarını rüzgâra vermiş uzun koşucu Tetiği düşmeye hazır bir yüreği dayıyor Kısacık ömrüne dolan güz güneşine Yağmur yağıyor bütün zamanlarına dünyanın Bir taş kemerin altından geçiyor koşarak Kemer bir gökkuşağıdır/yedi rengin kilimini taşıyan Otlar rüzgârın ellerindeki beşikte Toprak güneşe teslim olmuş Günler bir kurşun gibi fırlıyor yatağından Ölüm ve yaşam kıskacında Sevgi ve korkusuzluk damlıyor genç adamın yüzünden Uzaktan turaçlar geçiyor/çoban ateşleri yansıyor ufkun alnına Suyun sesi kanıyor ağıtları anlatan mektuplarda Uykuyu unutmuş iki göz dalıyor şafağa Ölümün kıyısında bir çığlık: gençliğimiz kalıyor afişte. Ahmet ÖZER SÖYLE YÜZÜM TANIĞIMSIN Aşk eskidi/yollar uzun Bir dalga kırıldı yüzümde Kar sesinde uçan çiçek Yüreğimde gülüşündür Sevgi bitmez/düş yaşatır. Bir gün olur gurbet başlar Saat durur/deniz biter Sesim aranır yılları Ömrümüz bir yangın yeri Çiçek solar/bulut kaynar. Söyle yüzüm/tanığımsın Kaç bahara göğüs gerdin Bir çocuğun sevincini Gidişini bir babanın Tarih yazar/dünya okur. Şiirim bir atardamar Yaşıyorum dizelerde Gömleğimde bin bir nakış Bir ağlama/uykuya dur Kuşlar gider/sonbahardır. Ahmet ÖZER

Bağlantılar

Site hakkında