Forumlar » Genel » Dünya Şiiri » Konstantin Simonov

bekle

bekle beni, döneceğim ben. 
çok çok, bıkmadan bekle! 
sarı yağmurların 
hüznü basınca, 
kar kasıp kavururken, 
kızgın sıcaklarda… bekle. 
başkaları dünden unutulmuşken, 
beklenmedikleri zaman bekle. 
uzak yerlerden mektuplar kesilince 
bekle beni. 
birlikte bekleyenlerin beklemekten 
usandığına bakma, bekle. 
bekle beni, döneceğim. 
unutmak zamanı geldiğini 
ezbere bilenleri 
hayırla anma! 
varsın oğlum, annem 
hayatta olmadığıma inansın, 
dostlarım beklemekten usansın, 
ocak başında toplanıp 
acı şarapla 
yadetsinler beni 
sen bekle, onlarla birlikte 
içmekte acele etme. 
bekle beni; döneceğim, 
bütün ölümleri çatlatmak için döneceğim! 
'şansın varmış..' desinler. 
beklemedikleri için, 
beni bekleyerek 
düşman ateşinden 
nasıl koruduğunu anlayamazlar. 
sağ kalışımın sırrını yalnız 
senle ben bileceğiz.. 
bütün sır… senin 
başkalarının bilmediği gibi beklemeyi bilmende. 

(çev.: n.yalaza taluy)

konstantin simonov