yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

Forumlar » Genel » Türk Şairlerimiz » Ahmet Muhip DRANAS


  Yazar   Mesaj
Kurşunkalem Online status
№: 81  Tarih: 2016-03-19 15:16 GMT
  

Administrators

Mesaj: 113
Ülke: Turkiye

TİTREK BİR DAMLADIR 

Titrek bir damladır aksi sevincin 
Yüzünün sararmış yapraklarında 
Ne zaman kederden taşarsa için 
Şarkılar taşırsın dudaklarında. 
İşlerken hülyama sesten örgüler 
Bir çini vazodan dökülen güller 
Gibi hülyada fecirler güler 
Buruşmuş bir çiçek parmaklarında. 
Gözlerin kararan yollarda üzgün, 
Ve bir zambak kadar beyazdı yüzün; 
Süzülüp akasya dallarından gün 
Erir damla damla ayaklarında. 
Sesin perde perde genişledikçe 
Solan gözlerinden yağarken gece 
Sürür eteğini silik ve ince 
Bir gölge bahçenin uzaklarında. 
Sen böyle kederden taştığın akşam 
Derim dudağında şarkı ben olsam 
Gözlerinde damla, içinde gam 
Eriyen renk olsam ayaklarında 
Ahmet Muhip DRANAS

 

AĞIT..... 


Bir sevdiğim güzel vardı, bu evrenden vazgeçti; 
Sevdiğini yitirenin hali nice olur belli. 
Fidan boylum, güvercin bakışlım, şimdi n´etmeli? 
Sevip koklamadım, doyamadım; benden vazgeçti. 

Benim varımdı o, benim tadım, benim ereğim; 
Direğimdi, kırıldı da çöktüm, bir oldum yerle. 
Çığrış canım, kuşlarla, böceklerle, bitkilerle; 
Gel sevdiğim, gel güzelim, gel gülüm, gel direğim! 

Rüzgarlar üşüttü onu, kuzeyden esen yeller, 
Boz bulutlar öyle benzini soldurdu, dert değil.
Bir sanırım, bu sümbül o sümbüldür! elbet değil. 
Nazlı çiçeklerle bile açmaz onu bu iller. 

Bu gamlı güz akşamı, yola düşmüş hali midir? 
Edalı boyuna göz mü değdi, dil mi uzandı, 
Ya ala gözlü görke yüzünü kimler kıskandı, 
Üzerine eğildiği sular vebalı mıdır? 

Garip kişi! gez git gayrı bu dağları dul, mahzun. 
Bu dağların güzeliydi o, güzellerin hası. 
Elbet garib olur garip kişinin yavuklusu; 
Büker de boyuncağzını kor gider melul mahzun... 

Ahmet Muhip Dranas

FAHRİYE ABLA
Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar. 
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar. 
Bu, afyon ruhu gibi baygın mahalleden, 
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın, sen! 
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen 
Gözlerin, dişlerin ve ak pak gerdanınla 
Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye abla! 
Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi, 
Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi; 
Güneşin batmasına yakın saatlerde 
Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede; 
Yaz, kış yeşil bir saksı ıtır pencerede; 
Bahçede akasyalar açardı baharla, 
Ne şirin komşumuzdun sen, Fahriye abla! 
Önce upuzun, sonra kesik saçın vardı; 
Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı; 
İçini gıcıklardı bütün erkeklerin, 
Altın bileziklerle dolu bileklerin. 
Açılırdı rüzgarda kısa eteklerin; 
Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla, 
Ne çapkın komşumuzdun sen, Fahriye abla! 
Gönül verdin derlerdi o delikanlıya, 
En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya. 
Bilmem simdi hala bu ilk kocanda mısın? 
Hala dağları karlı Erzincan'da mısın? 
Bırak, geçmiş günleri gönlüm hatırlasın; 
Hatırada kalan şey değişmez zamanla, 
Ne vefalı komşumuzdun sen, Fahriye abla! 
Ahmet Muhip DRANAS
 
HATIRA 
Dün, bir gölge gibi geçti yanımdan 
Oydu, bir bakışta tanıdım onu; 
Rüyalarıma tayf halinde konan, 
Peşime bir korku gibi düşen o. 
Bazı yapraktı, bazı bir rüzgâr. 
Dolardı aydınlık olup, odama. 
Bahçemde süzülür giderdi bahar 
Sabahının fecri vururken cama. 
Ayakları kumda bırakmadan iz 
Yanıma geldiği hep gecelerdi; 
Sanki bir lahitten kalkar ve sessiz 
Uzak bir maziye dönüp giderdi. 
Bir avuç ışıktı incecik yüzü, 
Gözleri geceler gibi derindi; 
İçine başımın her an düştüğü 
Avuçları sudan daha serindi. 
Geçerken dün yoldan, ruhumu saran 
Bir gölge halinde ve ağır ağır; 
Tanıdım; o, yâdı hoş zamanlardan 
Seven ve yaşayan bir hatıradır. 
Ahmet Muhip Dranas
 
 
BEN BİR YILDIZIM 

Ben bir yıldızım yıldızlar ortasında, 
Sağa bakarım, sola bakarım, eyvah, 
Yapayalnızım yıldızlar ortasında. 
Bir bitmez düzelikte akşamla sabah. 

Alabildiğine bana vermişler, ?al! ? 
Dayanılmaz boşluğuyla bu evreni 
?Bu gerçek, bunu al! Bu düş, bunu da al! ? 
Ne ki varsa, bana yazılmış nedeni. 

Mutluyum, bu güzel, bu tek yıldızlıkta; 
Milyonlarca sunu, adak sana, tanrım! 
Ama kalbim çatlayacak yalnızlıkta, 
Hiç olmazsa bir ayna ver bana, tanrım! 

AHMET MUHİP DRANAS
 
KARA GÖZLERİN 

Kara gözlerindeki umut 
Siyah saçları kadar karamsardı 
ve kadere küsmüştü O, bir kere 
Sevgiyi öldürdü diye... 
Sanki ona uzanan ellerde 
Keskin bir bıçak 
Ha vurdu ha vuracak 
Bu, benim karanlıklarım, 
Bu benim sırlarım diyor hep 
Bir gün gelecek 
Şefkatle kollarına saracaklar... 
Asılsız sevgilerdi onu yıkan aslında 
Umutları umduğu gibi çıkmamış 
Beklentileri hep korkuları olmuş 
Sanki bütün hayatı, 
Kupkuru bir odadaymış kopamadıklarıyla.. 
Gülüşleri bir sigara içimi zamanı kadar az 
Her nefeste biraz daha kısalırken 
Bütün beklentileri 
Duman duman uçuyorlardı. 
Kurallar koymak isterken dostluklarına, 
Kuralları bozduğunun farkında değildi aslında... 
Şimdi o gözlerde, 
Vakitsiz yağan yağmurlar var, 
Hasat mevsimi bitmiş bahçelere 
Sağnak sağnak yağacaklar., 
Belki gönlünde gökkuşağı açacak 
Ama, altından çocuklar geçmeyecekler. 
Su yerine zehir akacak ırmaklarından, 
Hiç kimse içmeyecek... 
Ya Ben, 
Şimdilerde bir bağ bozumu hüznü var içimde, 
Üzümlerim gazap üzümü 
Şaraplarımsa gözyaşları... 
Sen güz güneşinde, sanki kanadı kırık bir kuş, 
Konmuştu bahçeme, 
Ona şefkatle eğilirken 
Pır diye uçtu birden 
Kırık sandığım kanatlarındaki sahtelik, 
ve inancımla birlikte. 

AHMET MUHİP DRANAS
 
 
SELAM 


Uçuyor, duran bir anın havasında 
Işıktan kuşları bir akşam seherinin; 
Gündüzün geceyle buluşan noktasında 
Yaklaşıyor musikisi eteklerinin. 

Ve sanki ufkuma baştanbaşa gül rengi 
Kanatlarını açmada bir altın devir. 
Başlıyor ömrün ve ölümün güzelliği, 
Söyleyecek şimdi zaferlerini şiir; 

Selam, sonsuzluğun aydınlık bahçesinden 
Selam, senelerce,senelerce evvele, 
Hatırası kalbe ışıklarla dökülen 
En sevgiliye,en iyiye,en güzele. 

Geçmiş bir zamanı kalbim bulmak üzredir, 
Tamamlanacaktır yarım kalmış rüyalar; 
Ey hafıza cömert memenden beni emzir, 
Zengin renklerini ufkuma dök, ey bahar! 
   
Наверх
superbaba Online status
№: 137  Tarih: 2016-04-28 00:38 GMT
  

Members

Mesaj: 23
Ülke: Turkiye

SERENAD

Yeşil pencerenden bir gül at bana,
Işıklarla dolsun kalbimin içi.
Geldim işte mevsim gibi kapına
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.

Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak
Ben aşkımla bahar getirdim sana;
Tozlu yollarından geçtiğim uzak
İklimden şarkılar getirdim sana.

Şeffaf damlalarla titreyen, ağır
Koncanın altında bükülmüş her sak.
Seninçin dallardan süzülen ıtır,
Seninçin karanfil, yasemin zambak...

Bir kuş sesi gelir dudaklarından;
Gözlerin, gönlümde açan nergisler.
Düşen öpüşlerdir dudaklarından
Mor akasyalarda ürperen seher.

Pencerenden bir gül attığın zaman
Işıkla dolacak kalbimin içi.
Geçiyorum mevsim gibi kapından
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ.

Ahmet Muhip DRANAS

   
Наверх