ZAMANSIZ BİR TEVAZU BELKİ DE ÖLÜM

Uzun boylu olmalı her öykündüğüm…

Civcivli yası dünyanın

Kulaçların enginliği

Şirret iklimlerde bağnaz acılarla

İrkildiğimiz ve külliyen yalan, demelerin de meali

İçimizdeki kıpırtı.

Zamansız bir tevazu belki de ölüm:

Derli toplu bir yas’a gerekçesi

Sunumunda ihlal edilen özgürlüğün

Patavatsız bir bulut kadar

Pervasız gölgelerin rükûsu.

Şimdilerden yoksunuz madem

Dünün öbeğinde

Çalakalem bir ikilem sıralayıp da

Gün özürlü bir düşten mi alacağız haylice?

Karambola gittik gideli

Derinde hezeyan saklı bir minvalde

Kaybolduğumuz nasıl da aşikâr

Bir beyit kadar kısa ömür

Bir yüklem kadar sıradan:

Kiplerin doğurganlığında

Ne yalan ne kazan kaldıran bir dize:

Hani olur da sondan başa meylederiz

Sonrasını sadece kurgular doğa

Ayaklarında kaknem feryatların

Bayat aryalar dizeriz her şiir öncesi.

Demlendiğimiz kadar dertlendiğimiz

Ne diyezlerin vebali ne kör kuyuların

Boşa akıttığı suyun skalası.

Güllerden medet umalım:

Kırılgan mizacında

Dikenlerine vebal sunup,

Aşka maruz hangi yaprağı ile

Özlemden damlayan çiy tanelerine de rahmet okuyalım?

Ve usulca

Duyulmaz iken bunca figan

En aşikâr yönergesi aşkın

Kalbura dönmüş ifşası

Dönencelerinde ruhun

Elbet sunacağız yüreğin fıtratını.

Bir gizemi tahayyül edip

İmgelerin nakaratına sığındığımız

En deli dolu tezahürat

Eğer ki sevmişsen yüreğinle.