SİS ÇINGIRAKLARI ŞİİRLERİ-1

Tül gibi yağdı kar ağlayış gibi
Bir şubat anısı ve mavi bere
Hançerler kuşanmış bir bakış gibi
Gözlerim düşüyor ak mermerlere
Tül gibi yağdı kar ağlayış gibi
 
Ah o mine’l aşk ki sadece ölüm
Gözlerim dalınca seni görünce
İçime düşüyor sisten bir düğüm
Bir karadul gelip zehri örünce
Ah o mine’l aşk ki sadece ölüm
 
Bulutlar geliyor, gidiyor bulut
Bulutlar bir çiçek bir düş oluyor
Dumanlı bir dağın düşüyor başı
Bulutlar yaralı bir kuş oluyor
Bulutlar geliyor, gidiyor bulut…
 
O vakit sarınca akşam ı efkâr
Dudaklar fecr ile duaya durur
Ruhumda bembeyaz ve gri bir kar
Çığlıklardan iner şafağı vurur
O vakit sarınca akşam ı efkâr…
 
Bir oda dört kişi ve hatıralar
Sarıyor ruhumu yine bu gece
O kışlar, pencere ve yağan karlar
Sisten çıngıraklar eşsiz bir ece
Bir oda, dört kişi ve hatıralar
 
Mahşerden çok ateş getirdi yıllar
Düşünce kederler dapdar kuyuya
Ayrılık, yalnızlık bir de hicran var
Bu gece anlatsam derdimi aya
Mahşerden çok ateş getirdi yıllar
 
Kediler doluyor külden hayale
Mavi bir toprağa düşen kediler
İçimde ateşten kavi bir hâle
Bizde mi yaşardık sizle dediler
Kediler doluyor külden hayale
 
Şarkılar düşüyor karda şarkılar
Şarkılar bir ah’tan elemdir şimdi
Bu şehirde sisler ve çıngıraklar
Şarkılar neşemdir, çilemdir şimdi
Şarkılar düşüyor karda şarkılar
 
Sisler asla örtmez hakikatleri
Gülbenk sunan bir el kalbimden tuttu
Gülüşler getiren hüzün atları
Rüzgâra kapılıp bizi unuttu
Sisler asla örtmez hakikatleri
 
Tül gibi yağdı kar ağlayış gibi
Bir el yana düştü, bir baş masaya
O son elbiseyi bağlayış gibi
Kol bir yana düştü göz-yaş toprağa
Tül gibi yağdı kar ağlayış gibi.

                    Ayşegül A.Karagöz