SANA SÖYLÜYORUM SEFİL İMGE...

Renkleri istifle alabildiğine dilersen düş peşime

Sandıklarından öte saklayamadıkların sandık dolusu küflü mendil misali midir yüreğinin atıkları?

Sen ki…

Ahir zaman yolcusu

Sen ki:

Şiirlerin kalan tortusu

Evet, sana söylüyorum sefil imge.

Bir şiir ölüsü iken sözcüklerin inşası

Kalıbının imgesi olmaya razı geldiğin

Değil mi ki

Şiirdir başımın eflatun tacı.

Ne sultanım ne kraliçe

Olmak istediğimse sair şiirin prensesi

Lütuf bildiğim şu ilhamın neticesi

Kayramdan sızan o sızı

Sızdığım gün ortası

Değil asla

Sistematik duygular coğrafyası

İhtiva ettiğim mi?

İkaz ettiğimden ötesi mi?

İhbar ettiğim işte yüreğin reçinesi

Kâh elma kâh armut demeden

Ayırdına vardığım nice imgelem

Bir betimleme ise ruhumun kök hücresi

Sözcüklerim katıksız saflığımın bilançosu

Sanma ki aklım yetmez

Sanabilirsin de nicesini

Vakur ruhum bil ki asla can çekişmez

Ne çekincem vardır

Ne de beyhude bir rüzgârım

Çelişkilerimi çoktan gömdüm toprağa

Her an çiçek açabilirim

Ya da peşine takılırım mehtabın

Rüştünü çoktan ispatladığım ismim ve sıfatlarım

Bastığımda ise gaza

Frenden uzak bir meltem misali

Aza kanaat etsem bile

Ederimdir nicesi

Bilinmezle iştigal kaderin

Efemine teline her b/astığımda kederin

İlham perimle gezindiğim

Değil mi ki her anım değildir

Lakin her anı her mazi her yeti’m

Yetemesem ne ki yetim olduğum şu evrenin

Müdahili bir zerre iken

Aidiyetim de tartışılır ezelden

Bildiğim kadar haizi olduğum ne varsa

Bilmezden gelenler değildir artık umurumda

Soyut bir nefer iken öncemde

Somuta dönüşen renklerim, sabrım, özverim

Önsezilerine asılı bir fenerim belki de

Hem önünü hem dününü aydınlık kılan

Asla da sağına soluna bakmadan

Uyuşuk kelamın direncine yaslı değilim

Çevik ve coşkulu şu aklı evvel kalemim

Artık değilim de kalender

Esen rüzgâra esef ederim

Mademki rüzgârın ta kendisiyim

İçre yolculuğumla muhatap

Dış ses olmasa da muhatabım

Muhafazakâr tutumuyla sözcüklerin

Gel gör ki:

Ben artık özgür olmayı seçtim

Hiç olmadığım kadar öncemde

Titrimde yanıp sönen ışıkların nezdinde

Çünkü karanlığı çoktan def ettim

Defnettim de kara gölgeleri

Meylettikleri olsa bile yüreğimin tetikleri

Tasvip etmediğim ne varsa

Tahayyül ettiğimden çok fazla

Ne de olsa engindir hayal gücüm

Gerçek kılmak adına kutsal kitabın üstüne ant içtiğim

Tıpkı içtiğim duru su gibi

Tıpkı içtimada geçen ömür gibi

Tıpkı aşkın sesinde saklı o güle

Ulaşmanın mümkün olmadığına da şahit iken

Tüm çiçekler ve şaşkın bülbülü de dize getiren dikenler