NAZİK GÜLÜNAY/..Dün, 13:23 ·

Dün, 13:23 ·

..

Yarın derdik işte yarın

neler hayal etmiştik yarınlardan

şarkılar söylemiştik

yarınlar bizim diye

umutlarımızı yükleyip yarınlara

yılları tüketmiştik

o zaman da dolup boşalmıştı sokaklar

sesleriyle gençlerin

tutuklanmıştık

bir türkü yakılıp yıkılır mı

iyice tütsüleyip

yaktılar

başımızın üstünde demir bir direk

kendine dönük lambası

sokak karartılmış

bir savaş var da sanki, karartma geceleri

sıkı sıkı kapamışız perdeleri

fısıltıyla konuşuluyor

nerdeyse bütün sesler bir sese ayarlı

bir camiden diğerlerine ayarlı ezanlar gibi

aynı makamı dinliyorum

yine çocukların sütü yok

yine içeri doluyor yağmurlar

basıyor alt katları

işte yarın:

sünepe; kollar askıda, başlar yarık

çıkmıyor meydana insan

kükreyerek aslan gibi

çalışmıyor demir kol

boş boş aranıyor eller

yok ki hedefe odaklanan gözler

kapatmışız perdeleri sonuna kadar

odaya nasıl girecek güneş?

işte yarın

delirten dönekler

ekmek parası olmayanların önünde

ve işsizlerin

ve bıkmadan bölenlerin

bilmem kaç parçaya

neden bu şiiri yazıyor

yün ören ellerim..

10. 01. 1986/ 02. 01. 2014

Nazik Gülünay