yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

VAKİT VAR MADEM

Gülüm Çamlısoy
Şiirler » VAKİT VAR MADEM

Mevsimin kuytusundaki ısrarlı yalnızlığım kadar da yâd ettiğim mazinin hala sönmemiş feriyim ve ellerimde fener içimdeki rüzgârla savuruyorum tozla dumanı bazense ahkâm kesiyor yüreğimde yatıya kalan misafir yabancı.

 

 

Elemdeyim ellerim titrerken

Evhamlı bir gölgeyim ben:

Geceyi kundaklayan hasretim ve yalnızlığım

Şehrin göz bebeklerinde çıkan yangınım

Yedi tepenin firarı

Yetilerimden firar edemediğim

Firarisi aşkın belki de feda ettiğim

Ömrüm ve yıllarım küf kokarken…

 

Asılı kaldığım şafağın şakağına dayadığım

Kalemin beyanı ve beratı

Sırra kadem basan çocuk varlığım

Bazense topukları eskiyen

Yürüdükçe nal topladığım bazen

Çiftesiyle hüznün uzaklara savrulduğum

Tepindiğim içimde

Tefe konan haletiruhiyem

Şehrin müdavimleri ayyaş ve nankör

Şehri bozguna uğratan bir uğultu ve mazhar

Olduğum zulmün ve hazanın sabıkalısı

Bir iklimden de öte…

 

İkilem yüklü benliğim

Aşka âşık ben

Hele ki ikileyen insanlara tamah etmeden

Tezahür eden bir şahika

Bazense yüzüme çarpan o Osmanlı tokadı

Babamdan tembihliyim hem

Yoksa ayan beyan sever miydim içimdeki çocuğu?

 

Masum kalmaksa boynumun borcu

Bedelini ödediğim yalnızlığın rüzgârı

Ve işte benim bana esaretim

Hırpani benliğim

Telaşla sevip kaçıverdiğim

Tansiyonu yükselen bir dağ gibi

Tırmandığım aşkın ve özlemin

Hasedi olsa olsa insanların

Hasret duyduğum aşkın ve mutlu yarınların

Fermanı yüreğimden damlayan

Her hece her hezeyan

Heyecanla sevdiğim bazense uzaklaştığım cihan.

 

İçimdeki çengi

Yüreğin sağdıcı

Sersemlediğim bir iklimi sırdaş bildiğim

Tek dayanağım Rabbimi

Aralıksız andığım ve özlediğim

Mutlu yarınların fıtratına sadık bir fani

El aman diyen kimi insan

Eften püften gölgeleri de haşat eden

Aydınlığın müdavimi olsam da gecenin

Geçmeyen coşkum

Bazense geçit vermeyen bir tebessüm

Dokunurken dudaklarıma, hayatın son durağına

Vakit var madem…

Gülüm Çamlısoy

(0)

Henüz yorum yapılmamıştır.