yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

SON ZERRE

Gülüm Çamlısoy
Şiirler » SON ZERRE


Kör bir yemindi ettiğin: bir rengin özrü belki de, renk ve aşk körü bir isyan yâd edilesi mazinin taslağı derinlerde saklı bilinmezin habis kütlesi, sözcükler dikişlerin attığı bir tuzak belki de bağnaz bir hıçkırık aşk illa ki kördüğüm.

 

 

Maviden badanası gecenin,

Huzuruna çıktığım o eşsiz yalnızlığın

Kibrinde saklı mevcudiyetim

Varla yok arası kalan yanım

Yamaladığım gölgeler

Bazen tefe konan bir acının

Açtığı o derin y/ara.

 

Mil çektiğim gözlerine öfkenin

Mimlendiğim bir şerit

Hicaz makamında bir isyan

Hüsranın külyutmaz serkeş tınısı

Tanısı eksik bir kâbus gibi

Firar edemediğim cihanın

Atlas yorgunluğunda saklı çatlaklar

Kafam her attığında tosladığım

Kayrası yalnızlığın:

Kimse artık gözünün ucuyla s/üzen

Karartılarda saklı bir vaveyla

İçim içimi yerken.

 

Sarkıtları dünün

Gideri ömrün

Gelir dediğim her yeni güne bağladığım

Ümidi ve ipi

Saldığım duygularım

Salındığım o acı eşiği

Algılarım aralıksız görevde

Mesaisi bitmedi gitti bu hüzün dolu aşkın

Kapıp koyuvermiyorum lakin durduk yere.

 

Kapış kapış iklimden dökülen nameler

Kardıkça dünümü

Günün minvalinde

Gözümün önünden gitmeyen bir resim gibi

Asla ait olmadığım dünyanın

Hacizli bir düşü belki

Gizlendiğimden fazla gerçekler

Telaffuzu imkânsız dertler

Bir milatsa bu yas

Yaşaya yaşaya aşacağım elbet kalanı

Bir hükümse verilen

Yüreğin muradıdır varsın

Sökülsün yerinden.

 

Sancağı diktim tepeye

Tepe taklak olmuş olsa bu sevgi ne ki?

Kararan göğün yırtık mintanı

Gözümü diktiğim o rakım

Asılı kaldığım aşkın

Son zerresi işte

Şiire serdiğim bunca yalnızlığı

Boca ederken içime çektiğim son nefesle.

 

Gülüm Çamlısoy

(0)

Henüz yorum yapılmamıştır.