Bir Rüyada Kaldı Aşkımız

Bir Rüyada Kaldı Aşkımız

Gelirdin ya hani beyazlar içinde

Bir daha gitmem gidemem derdin

Seni gökteki yıldızlar kadar

Çok seviyorum derdin

El ele dolaşırdık sabahlara kadar

Gecenin karanlığına aldırmazdık

Yakamozlarıyla Ay yeterdi bize

Deniz kıyısındaki banklara

El fenerinin ışığında

İsimlerimizi yazardık

Boğazdan geçen gemilerin

Kaptanlarına mors alfabesiyle

Rüya gibi aşkımızı anlatırdık

Cevapları içimizi ısıtırdı

Her akşam aynı sözlerle

Falımıza bakardı çingene kadın

Çayımızı içerdik her sabah

Aynı sabahçı kahvesinde

Ayaklarımız bizi taşımaz olduğunda

Terkedilmiş ahşap eve sığınır

Tozlu odalarından birinde

Bir zamanlar temizlenmekten

Aşınmış tahtaların üzerinde

Kuştüyü yatakta yatıyormuş gibi

Mutlu mesut uykuya dalardık

Ta ki çocuklar oyuna başlayıp

Çığlıklarıyla uyandırana kadar

Her uyandığında kızardın çocuklara

«Rüyamda tam seni görüyordum» diyerek

Uzun, uzun gülerdik her gün aynı söze

Dışarı çıktığımızda

Güneşi alacasını yitirmiş denizi

Kucaklamaya hazırlanırken bulurduk

Alışmıştık Güneş denizi kucaklarken

Birbirimizin kollarına atılmaya

Sen Güneştin sanki ben deniz

Bir rüyaydı uyandık ayrı yerlerde

Ne ay, ne yakamozları

Ne gemiler, ne kaptanları

Ne çingene kadın, ne yıldızlar

Ne sabahçı kahvesi, ne ahşap ev

Ne çocuklar, ne oyunları

Ne Güneş, ne deniz

Ne sen ne de ben kalmadık

Onlarla hiç yaşamadık sanki

Ve sanki sen hiç sevmedin beni

Gökteki yıldızlar kadar çok

Ayrı ayrı yerlerde uyandık bu rüyadan

M. Gülderen Şancı