yüreğinizin şiir adresi !
...ben edebiyattan ibaretim...KAFKA

KÖRÜ KÖRÜNE SEVDİK

Şiirler » KÖRÜ KÖRÜNE SEVDİK

 

Kanatlarımı azat etmenin zamanıdır

Bir de peşine düşülesi istikametin

Kayıp yön bildirgesini şahit tutmanın.

 

Mevsimlerden kaçan hangi aysa yakınımda uzağımda

Göğün kundaklandığı geceyi

Fısıldarken Tanrı kulağıma…

 

Dar cepheli pencerelerde

Teyakkuza geçen cinnet ötesi realite

Varlık kadar kutsal addedilen ne kaldı ki geride?

Kirli ellerinde nakkaşın öteberi

Kardığımız yörüngemizde

Bazı bazı isyan ve lanetin tekeri

Doğdu içimize işte o kor hece:

Aşkı baş tacı yapıp

İçimizi deştiğimiz her yangın mademki

Hüznün mimarı.

 

Yüreğe teğet geçtik zannımızca

Kuruduk hece hece:

Çaldığımız o son harf

Aslında lanetin kuramı

Vicdanı kayıp bir lahite düşen yolu

Kâfirin.

 

Denli densiz ölümlerde

Afakanlar basan bir kırağı çalmışken

Reçine sevdasında elemin

Kayıp da düşmeseydik keşke şiirden

Matemi öngören şaire

Bel bağlamak çok mu akıl karıydı?

 

Yitip giden ömrü hezeyanla süsledik;

Göğün merdivenlerine konan kuş

Sürülerini öfkeyle öteledik.

Kabrinde yalnızlığın

Tufana delalet ahkâmların

Başını da bağladık mı…

 

Kim tutar bizi?

Ne tutar ki adağımızdan başkasını

Neyden girdik sürüye;

Ne ile sürüldük

Elemin köründe?

 

Zaaflar buz kıracağı;

Gölün sakin huyuna bansaydık keşke

Varlık kadar karalar bağlayan

Bunca cümleyi de sarf etmişken haybeden…

 

Demlerde dertlendik;

Dertlerde demlendik;

Körü körüne sevdik bağlandık:

Adına hayat dedik; umut dedik

Oysaki unutulan hep bizdik.

REKLAMLAR

(0)

Henüz yorum yapılmamıştır.