NAZİK GÜLÜNAY/KELEBEKLER UYANMADI

Kelebekler uyanmadı

Bahar geldi kalın örtülü bir kıştan sonra
Sular sızdı dağlardan
Daha kelebekler uyanmadı anne
Bekliyor mor, kokumlu sümbüller
Yeşeren ova, tepeler, günler

Hangi çoban çalacak da kavalını
Toplanacak bir araya
Aynı çatı altında yaşayanlar
Sürülerini özgürce salacaklar yazıya
Korkmadan kurda kuşa yem olmasından
Korku salmadan karanlık
Sabah yüzüyle güneşin

Daha uyanmadı kelebekler anne
Yalpalıyor her uçuşta , dönüşte
Bir tel eksiliyor kanatlarından
Güzel müzikler duyulmuyor
Gökyüzünün sesi sonuna dek açık da
Örtüyor sesimizin üstünü
Oysa güzele yürüyor her notada

Bir yanlışlık var inanki
Yer değiştirmiş gözümüzün önünde her şey
Düğün dernek yapacak günde değiliz
Başımızın içinde çalan davul
Karman çorman yapıyor öykümüzü
Korkuyor kelebekler
Şaşırıyor kanatları rengi çiçeği

Gönlümüz bulanıyor anne
Bu heyelan başka yağmurdan
Açıkta kalıyor evler bütün yalnızlığıyla
Açılıp örtülüyor kapılar
Girip çıkıyor insanlar kuşkuyla
sorarak birbirine
- Yarın nasıl bir gün olacak
Kim tırmalıyor üstünü güneşin?
Kim eksiltiyor kanatlarını kelebeklerin?

Neden kelebekler uyanmadı anne?
Neden sürüyor bu kaçışlar?
Kim sıkıyor üstlerine
buz gibi soğuk suları?
Neden kapalı bütün yollar?
Geçit yok ütopyamızda bile
o güzelim mavi yaza!..

Nazik Gülünay

Menemen'deki şiir toplantısında okuduğum bir şiirim.