KIRIK DİZELER ŞEHRİ

Öyküler kusan mağaranın tavanı;

En delisinden rüzgâr

Teğet geçerken sakilce,

Miğferinde yarım bir ok

Saplantı misali

Her derin acı.

Öykünen insanlar cumhuriyeti,

Yarım ağız sevmekten dem vuran

Kırık dizeler şehri.

Her bir kuytuda

Uyduruk sevinçler,

Lahzanın eşkâli buruk çok buruk

Bir kâbustan alacaklı

Yeniden kurulmalı düzen belki de;

Çocukların ölmediği

Kadından yana da derdi olmayan

Alayı isyan

Alayı yalan

Derin çukurlar.

Dehlizi mimlemiş pergel

Gayri safi milli hâsıla

Bölü insan

Eşit mutluluk,

Demek

Belki de yaratacak farkını.

Kurşun misali her hece

Yine aşktan alacaklı

Kör kuyuda

Boğulmaktan haz duyan

İblisten yana isyanı

Yine münafık gölgenin

Tutsak kıldığı

Mağdur yürek

Kayıp neşe

Adı insandan yana

Derdi nefsin cüreti

Tam teşekküllü

İsyan pazarı.

Hangi rota?

Hangi nokta?

Hangi’den geçtik geçeli

Kural dışı sevda masalları

Yine masumiyetten serzeniş

Kâbus misali

Öykünen her geçit

Sadece tutsak kılınmış

Kalburüstü düş misali

Düşüp de peşine hayalet geminin

Güvertesinde sayısız iskelet

Adsız yolcuların

Son durağı.