HATIRALAR ODASI

Işıklarını yaktı hatıralar odası

Duvarlara özlemle kalp atışımı yazdım

Hatıralar odası, güney kısmında güller

Kırmızı halılar ve rüzgar dolu o tüller

Aynı kitaplarımız raflarda tozu duman

Aynı sokaklarımız ne mutluydu bir zaman

İlk fotoğraflarda dahi görünüyordu ati

İlk hediyen kutuda parlak bir kol saati

Babamla oynadığım tavlada toprak sesi

İlk şiir defterimde hala o kan lekesi

Annemin romanında ömrü vakti alınca

Güvercin dolu balkon, anlamsız boş kalınca

Ve içime hüznünü doldurduğun saatler

Okuduğun tek şiir,ağladığın vaatler

Murathan Mungan’dan "Yaz Bitti"nin hüznünü

Doldurdun kalbimize dal uçlarından dünü

Fakülte bahçesinde yağmuru selamladık

Ne çılgındı o yağmur hatıralara daldık

Kıpırdamandan öyle duruyorduk yağmurda

Gözlerimizde yağmur, yüreğimiz yağmurda

Saklambaç oynuyordu hepimizle o dünler

Hayat ne kısa bir yol, ne uzun oysa günler

Gördün mü nasıl şarkı makamı bilinmeyen

Kayın ağaçlarında gümüş bir ney inleyen

oniki saat önce bir hayalin peşinde

Anlamsızca dolaştım Atatürk caddesinde

Albümler çerçeveler resimler silindikçe

Üç boyutlu bir zaman yağmurdan bilindikçe

Platin yüreklerin demir çerçevesinde

Ey dost hadi bul beni o veda gecesinde

Yıllar sonraki çakıl taşlarına ve sana

Her şeyi anlattığım bugüne bir baksana

Ey dost beni alsana fırlat ki bulutlara

Mahşerden düşür beni ver yeni umutlara

Ben şimdi tozdan zerre zerreden yok olmuşum

Başlayan sonsuz kışın içinde kaybolmuşum

Bak işte sabah oldu kırlangıç gülüşlerim

Kanıyor organlarım çöpe gitti düşlerim

Balkonda kahvaltıyı selamlayan çiçekler

Akşam sefalarını artık görmeyecekler

Ellerim yok ellerim şiirimde kayboldu

Ey gecenin matemi her şey bir bulut oldu

Söndür ışıklarını hatıralar odası

Kaldırmıyor yüreğim artık bu derin yası

              ayşegül aşkım karagöz