Güz Döktü Yapraklarımı

Favorilere Eklemek için Giriş yapmanız gerekiyor.

Önce güz döktü yapraklarımı

Ardın gelen soğuk kış

Üşütü yalnız yüreğimi

Geçilmez etti karlı dağlar

Çığ olup düştü yollarıma

Gündüzümün mavisi kayıp

Gecemin ayı yıldızı firarda

Gök gri kül rengine bürünmüş

Baktığımda pencerimin camında

Hüzün sızar aldığım nefes le

Tepede aşağı bu bedemime

Gecenin dostu bir bardak çay ısıtır

Şiir yazan elim ile üşüyen avuçlarımı

Arada dönüp bakarım

Duvarda asılı saate

Hayli geç olmuş vakkite

Uyku gelmez yastık taş olmuş

Düşünce döndürür sağa sola

Sorasan beni yaşıyorum

Yıkılmadım halen ayaktayım

İyi günün insanlarını sildim

Kötü zamanda elimde tutanları sevdim

Sayıları azaldığı için

Vefalı kulların kıymetini hep bildim

Henüz yorum yapılmamıştır.