FAHRİYE ABLA

FAHRİYE ABLA

Meğer ne güzel günlermiş o günler be Fahriye abla
Ekmeğin elden suyun gölden olduğu günler

Ahmet Muhip Dranas ’ ın ki gibi 
Komşumuz değildin

Ne öylesine açık-saçık,
Nede onun gibi işveli- nazlı

Sen bizim,
Sen Eğitimlilerin Fahriye ablasıydın

Geri getirmek mümkün mü şimdi o günleri
Toplayabilir misin ablası olduğun gülleri

Hani sorardın ya bazen ,
Niye ağlamaklısın niye hep hüzünlü diye
Hayata küskünlüğüm,hüznüm işte bu yüzden
Bir daha “ keşkeler” yaşamamak adına

Zamanı geri çevirmek isteyişim bu yüzden
İşte bu yüzden “Fakat …ne yazık ki..” 
Deyişim bu yüzden be Fahriye abla

Ve sormadan yapamıyorum sana da :
Gülay,Pakize ve Fatoş’ lar
Hani nerde deli-fişek, üç silahşör

Hani nerde onlar ve ötekiler şimdi 
Andıkça eğitimde geçen günleri
Rüveyde vermişti hatırlarsan beyaz gülleri

İçimde bir burukluk ki sorma..
Biliyorum, anlatmak bir o kadar güç 
Anlatmasam kahrolurum,anlatsam sanki suç

Artık ne haziranlar ne eylüller
Sadece Rüveyda ’siz değil,
Sizsiz de geçecek bundan sonraki günler,

Hatta tüm bir ömür boyu

Artık ne haziran üzülmek ayı

Nede eylül beklentilerle sevinmek

Ne acı şeymiş be Fahriye abla
İnsanın sevdiklerini bir daha görememek

Ve ne acı şeymiş hatıralarda bile yaşayamamak

Kaşif Kani ERTÜRK Eğitimci şair yazar

Sarıkaya şair ve yazarlar derneği başkan yardımcısı