Arama
Son Yazıları
1 - AYBÜKE YALÇIN'A AĞIT2 - GÜNLERİ KİRLETTİNİZ
3 - ANNE
4 - KADIN
5 - YAŞADIĞIMIZ DEPREM VE ...
6 - İNSAN OLMAK
7 - TÜRK POLİSİ
8 - KAYAHAN/ CANIM SIKILIY...
9 - AİLE
10 - ALDIĞIM HER NEFES SENİ...
Son Eklenen Şiirler
ŞİİR VE ADINI UNUTAN ADAMHANİ OLUR DA RASTLARIZ...
ŞEHRE VE ŞİİRE DAİR
YÜREĞİMDİR YANAŞAMADIĞ...
ARAYIŞ
NAZLI İLHAM PERİM
YAZ MEVSİMİNİN RUHA SE...
EN GÜZELİ İÇİNDEN SESS...
TÜTEN DUMANI ŞİİRİN
İLHAM BU
BELKİ DE HER AŞK BİR A...
KILAVUZUM ŞİİR
BİRAZ SEN BİRAZ BEN
İNSAN KALABİLMENİN ZAR...
ÖZLEMİN YÜKÜ AĞIR ÇEKE...
Şiirler » ESKİMİŞ DÜNYANIN ESKİMEYEN İNSANLARI
|
Bu şiir 2021-12-31 04:46 tarihinde günün şiiri seçilmiştir. |
ESKİMİŞ DÜNYANIN ESKİMEYEN İNSANLARI
Azar azar
Eskimiş her şey!
Ne zaman, nasıl, niçin eskimiş?
Görmedim, fark etmedim ki!
Sarı güller hayalleredökülmüş,
Al karanfillerin kokusu
Parfüm şişelerinde gizli…
Eller elleri kavramıyor,
Sopalara, taşlara, demirlere meyilleri…
Kâğıdadır tutkunluk, kaleme değil!
Bu aralar pek moda
El ovuşturmak varsılların karşısında…
Köhneleşmiş her şey,
Ne varsa tanıdık gelen
Yabancılaşmış sanki!
Uzaklaşmış benden…
Eskimiş dünyanın
Eskimeyen insanlarını arıyorum;
Acaba neredeler?
Ne zaman, nasıl, niçin
Ah bir bilsem!
Azar azar eskimiş,
Eskitilmiş her şey!
Harika Ufuk
harikaufukHenüz yorum yapılmamıştır.