BİR HAYALE KURULDUĞUNUN ERTESİ...

Bir hayale kurulduğunun ertesi…

Ertelenmiş bir hayatın telaşını yaşıyorum:

Hele ki hele ki

Zemherilere teslim olduğum bir günün güncesi

Sevdanın kanatları delik madem

Aşka eşlik eden özlem midir?

Saf tuttuğun kadar safiyet yüklü varlığının

Kilitli kaldığı bir ambar mı?

Hani yükünle dolandığın

Bir hasrete meyyal

Belki de yetim bir hicrettir

Günden geceye geçişin

Yüksünmeden sevebiliyorsan eğer

Mutluluk reçetesine at imzanı.

Yoksunluğunla hemhal

Hoşnutsan yüreğinden

Varsın sevildiğini ne sen bil

Ne de inanma duyduğunu.

Aşkın şurası toplandı madem

Meltemlere dokunan şu saf yüreğinle

Mabet bildiğin yas yüklü yalnızlığınla

Hala devindiğin devasa bir eksen

Mutlak bir tınısı var ömrün

Mundar olan neyse uzaklara kaçtığın

Bir minnet dahi duymadan

Sevgi rotanda saklı

Nazarında aşkın bazen yaralı.

Yüreğinden damlayan heyecan

Üstü örtülü hayallerin

Sırdaşı sefil kalem

Yükünden fazlaysa ağırlığı yüreğinin

Gel-geç sevenlere asla itibar etmeyen

Seyyah mateminle sakındığın gözünü

Sekerken kuş misali

Gagaladığın en içten tebessümü.

Renklerse hıçkıran

Belki de kayıp bir şadırvan saklı tuttuğun

Sandalı hüznün dalgalara vuran

Coşkunu saklı tuttuğun kadar

Muzaffer bir edayla adımladığın

Hayat yolunda sensin elbet tüm evrenin sahibi