Babilin Asma Bahçeleri

Tarihin en güzel prensesi.
Bir medin kızı,
Bir meleğin ikizi...

Güzelliği ile gelmiş medyadan.
Ecbatananın bağrından.
Biliyor çekecek sılayı;
Nabukadnezarın koynundan.

Babası vermiş kızını babile,
O çölü bile bile,
İki kral olmuş:
Dünyaya hükümdar.
İki kardeş ülke…
Prenses yorgun,hargın:
Buraların çölü ile

Sılası burnunda tüter;
Nerede medya nerede?
Yeşilliğini özler memlekitinin.
Bilir ne derse yapar;
O nabukadnezar denen herifin!

Sarmış herifi:
Prensesin güzelliği.
Her bakışta ölüyor,
Sanki bir ölüm meleği!

Her bakışta haşroluş,
Her bakışta diriliş,
Dünyaya yeni bir doğuş.

Üzüldü cananına kıyamazdı ona.
Aratmayacaktı medyayı.
Ah ne hoş dimi ?
Bir devlet düştü bir derde,
Yarin aşkı hala fallofoş.

Ne mimarlar,ne mühendisler geldi;
Bir prenses için.
Coş arkadaş coş...

Bir bahçe yaptı asma asma...
Bahçesinden tut sulamasına.
Ne diyarlar gördü bu tarih ?
Kim bilir kaçıncıydı;
Bu aşk-ı sahih

Topladı getirdi ne varsa dünyada.
O çiçek kaf dağında olsada.
Bir aşk hikayesi bu:
Plotonik bir aşk.
Tarih nabukadnezarlara alışık…