AZİZ OL CANIM ÜLKEM İKİ CİHANDA DA

Bir suskuyu giyindim:

Z/amansız bir ölümdü şahikanın gidişi

Gümbürdeyen göğün dibinde seken

Göğsümü yaran bir inilti

Sahibimdi Mevla

Şeceremde saklı kimliğim

Ve dokunulmazlığı sevginin…

Ah, seyyah iklimde gezen

Hecelerin ihbar ettiği

Adeta bir bilmece

Var olmanın kaydı

Yokluğun hicri

Bir renk adeta

Üstümde serili gök kuşağı

Eyleme dönüşen duygularım

Varmaksa en üst Makama

Razıydım elbet ölmeye

Ölmekten ziyade kavuşmakla eş değer Rabbime

Bir sıfat değil asla

Konduramadığım kadar varlığıma

Her renk her benek

İtişen sözcükler

Nasıl ki çekmezken elini benden

O ulvi esinti

Şah damarımdan yakın olanın kudreti:

Mademki:

Yürü kulum, demişti Huda

Yâdında dünün

Yağan rahmetin eşliğinde saklı tutulası külü ölümün

Külünden doğmaya yeminli bir Anka misali

Örtündüğüm gizemin tayin ettiği

Elbet kökümün nemi

Yüreğin yası

Yeşeren bir yaprak misali

Şüheda hüznün mirasçısı

Yaşamakla eş değer hatta daha da büyük bir hazine

Hazzı gün doğuşunun

Haiz olduğumdan da öte

Yağan nurun, rahmetin bereketi

Miladım dolmadan da miadım

Misilleme yapan bir şiirden daha alacaklıyım

İklimlerden Vatan

Yağdığı kadar rahmetin bereketi

İnzivada geçse ömrüm ne ki,

Başım gözüm üstüne

Nice Mehmet’in aziz hatırasına

Aziz ol, canım ülkem iki cihanda da

Taş değmesin asla arkada kalanların ayağına…