AĞARAN GÖK YÜZÜNE ÇİZERİM RESMİNİ

Mahcubiyetim niye bilmem ama
Melül-mahzun olurum da her uyanışımda
Anlatamam derdimi kimselere

Her gördüğüm düşü hayra yorsa da biçare gönlüm
Uyku girmez bir türlü yorgun düşen gözlerim
Duygularım düşüncelerime karışır
Hayallerim sensizliğin ayazında üşür

Ve asılı kalırken zifiri karanlıklara hasretin 
Soluk bir resim gibi yitik yaşanmışlığım belirir tavanda
Sonra mazi canlanır da hayalimde 
Hatıralar içinde sen gelirsin aklıma

Ve bilmem kaçıncı kez ağaran pencerelere yüzünü çizerim
Çizerim ya benzetemem bir türlü aklımdaki sana

Meğer ne zor zanaatmış sensizliğe alışmak
Ve ne zor şeymiş zamanı sensiz yaşamak

Sonra hasretin sarar dört bir yanımı
Hasretin ki yüreğimde bir ok 
Nakış nakış, ilmik ilmik
Gidişin işlenir belleğime daha da çok

Aklım beynim karma karışık 
Yüreğimse kalbur misali delik deşik

Yani senin anlayacağın güzelim 
Aşkım ve gururum vuslata pranga 
Duygularım yaşanmışlığımaalafranga

İşte bu ahval ve minval üzere
Yalnızlığın kol gezerken odamda 
Dinmez bir türlü gönül sancılarım

Teselli vermez de çeşit çeşit resimlerin
Seni düşünmekten çıldırır yine baş ağrılarım

Yani sözün özü göçmen kızı
İçimde hala sana ait bir acı
Yüreğimde yara kaldı gidişinde ki sancı

KAŞİF KANİ ERTÜRK Eğitimci-şair-yazar